Vreemde Vierkanten op de Veluwe

Bami gooien


Voorbereidingen
Speurtocht
Autootje loskletsen
Bami gooien
De kwis

De enveloppe werd geopend en bleek een puzzeltocht te bevatten. Onze groep, bestaande uit Leo 'Steensma', Yovka en ondergetekende, vertrok als een raket. Eenmaal op weg besloten we het echter rustig aan te doen om te genieten van de mooie natuur en de opdrachten zo goed mogelijk te vervullen. Een van de opdrachten omvatte namelijk het noteren van alle zaken in de omgeving die iets met Bob Evers te maken konden hebben.

Dat had tot resultaat dat de equipe van Niek ons al snel op de hielen zat, maar wij daar wij het genieten voorop stelden, lieten we hen rustig passeren. De tocht leidde in de richting van vliegveld Teuge, alwaar we helaas werden opgewacht door organisator Bart-Jeroen, die ons mededeelde dat we enigzins op het tijdschema waren uitgelopen en - om de o zo belangrijke avondmaaltijd niet te missen - zo snel mogelijk naar de Chinees tegenover het station in Apeldoorn moesten rijden.


Ook "Bie-Jay" liet het zich uitstekend smaken.

Bij die Chinees bleek een heerlijke maaltijd in buffetvorm op ons te wachten. Uitgehongerd als wolven vielen we hierop aan. We waren zo uitgehongerd dat er geen bami kon worden opgeofferd om mee te smijten. Dat bleef beperkt tot witte rijst, waar Danny mee gooide.


Na gedane arbeid is het goed bami eten, luidt een Oudhollands spreekwoord, dat zo hier en daar nog wel aan de muur hangt

Halverwege ieders gevecht met de bami, kwam BJ met een dik pak papier, in een angstaanjagende blauwe enveloppe, aandragen. Het bleek gelukkig geen extra heffing voor het niet plakken van luisterzegels te zijn, maar de traditionele Bob Evers-kwis. Halfvolle borden met Chinees voedsel werden terzijde geschoven; hier en daar werden een paar extra ponden chocolade in wijdopengesperde muilen geschoven en het denkwerk begon.
Het denkwerk moest beginnen met een serie vragen over Vliegtuigsmokkel, de rode draad gedurende onze Veluwe-dag. Alhoewel BJ duidelijk stelde dat de vragen slechts goed gerekend mochten worden als ze exact correct beantwoord werden, gaf de eerste vraag al meteen reden tot twijfel: 'Wat is de voornaam van garagehouder Steensma?' Leo natuurlijk!

De tweede serie van tien vragen betrof de Bob Evers-serie in het algemeen. Vragen als 'wat hoort er in dit rijtje niet thuis', kunnen nu eenmaal op meerdere manieren beredeneerd worden.
Vraag 21 tot en met 30 hadden de organisatoren geleend van Djurre, die ooit een complete lijst met alle roodgele kleurcombinaties heeft gemaakt. Het bleek dus dat de blinden van het boshuis rood-en-geel waren. Foutje, Frank!
Vervolgens werden de meer visueel ingestelde Bobbologen op hun wenken bediend: tien vragen met tekeningen (met name uit de hardcovers), waarbij het juiste deeltje moest worden geraden.


Danny, Bart-Jeroen en baas Frank buigen zich over de resultaten

Toen BJ vond dat iedereen voldoende denk- en discussietijd gehad had, mochten we zelf de vragen van de rechterbuurman nakijken. Toen dat gebeurt was, ging de complete organisatie uitgebreid in conclaaf, waarbij de witte rook alsmaar uitbleef. Met reden, naar later bleek, want er bleek een bijzondere hoofdprijs te winnen. Helaas vermeldde BJ bij de bekendmaking van de winnaars de scores van de anderen niet, maar uit betrouwbare bron hebben we vernomen dat de laagste score in de buurt van de drie punten lag, terwijl de winnaar er 17 scoorde. Van de maximaal 40 haalbare punten niet overdreven veel natuurlijk, wat verklaard kan worden door de hondsmoeilijke roodgele vragen en de wel zeer specifieke hardcoverplaatjes.


Prijsuitreiking: organisator Bart-Jeroen, winnaar Ger Derksen en de unieke doos Droste
 

De winnaar mocht niet alleen de bijzondere hoofdprijs in ontvangst nemen; ook de inmiddels traditionele Bob Evers-puzzel-wissel-trofee stond op het spel. Na winnaar Ger (8 mei 1997 op de Kaag) en winnares Yovka (13 september 1997 bij 'Manne in Lausanne'), ging de trofee nu weer over in de handen van Ger. Bij de hoofdprijs, ter beschikking gesteld van een bekend sponsor van de serie, verbleekte de winnaar echter: een prachtige doos Droste-flikken, in de kleuren rood-geel (en de smaken aarbei en vanille). Een uniek cadeau, want deze doos flikken is de enige ter wereld in deze kleur en smaak!
Nadat iedereen vol eerbied een flik had mogen proeven, werd het restant zorgvuldig opgeborgen om bij een volgende bijzondere gelegenheid weer tevoorschijn te toveren.


De organisatoren worden bedankt voor weer een geweldige dag en Frank en Danny in volle actie: hoe zaag je een wit tonnetje zo snel mogelijk open?
 

Natuurlijk werd daarna ook de organisatie nog even in het zonnetje gezet: Cathy, Bart-Jeroen, Danny en voorzitter Frank Angelino hebben, met behulp van alle aan de mens bekende technieken, een fantastische dag in elkaar gezet. Natuurlijk waren er bossen bloemen, waarvan iedere man weet hoe ze te dragen, en, als slot op de vuurpijl, een nieuw wit (ja, dat zijn ze altijd) tonnetje. Gelukkig voor de organisatie waren er bij de deelnemers nog een aantal oude, verroeste ijzerzaagjes aanwezig, zodat ook zij in staat waren dit tonnetje vol Zwitserse tijd te openen.

Organisatoren: hartelijk dank voor de perfect geslaagde dag!