Bob Evers

Kaagvaartsdag

Kaagvaartsdag

Op 8 mei 1997 werd door Anne Marie van Osch (adres: am.vanosch-at-chello-punt-nl) en Yovka van Santen (adres: yovka-at-xs4all-punt-nl) weer een Bob Eversdag georganiseerd. Na het geweldige succes van de eerste uitgave, het Kreuningen in Kruiningen-spektakel op 27 december 1996, werden nu de wereldberoemde paddestoelhuisjes op de Kaag bezocht.

Natuurlijk kwamen op de aankondiging dat Anne Marie en Yovka de BE-dag zouden organiseren op de Kaag weer de fantastische reacties van de lijstleden. Een losse greep:
Gert: "Mooi plan. Datum ok, deelname nog even onder voorbehoud. Ik neem mijn klarinet mee om in dat andere paddestoelhuisje Schilperoort te spelen."
Martin: "Afgezien van het feit dat een Bob Evers meeting door twee VROUWEN wordt georganiseerd, lijkt het me een PRIMA plan :-)"

Maar daarna hulde de organisatie zich in nevelen. Het werd zelfs zo bar dat Danny op een gegeven moment ongerust begon te worden: "Is onze Kaagdag nou op donderdag 8 mei of zaterdag 10 mei? En hoe staat het met de organisatie?"

De organisatie liet zich echter niet in de kaart kijken, totdat:


    Subject: 27 december
    From: Anne Marie en Yovka
    Date: 24 Dec 1996
    Hallo Kaagvaarders,

    Wij hebben het terrein verkend en de kust is veilig.
    Kort programma overzicht:

    Donderdag 8 mei om 13.00 uur vervoegen bij cafe-restaurant Kaagzicht in het dorpje Buitenkaag. Kaagzicht ligt vlakbij de pont naar Kaageiland. Daar zijn instructies aanwezig (er was geen station) hoe de Belangrijke Objecten, die zich op Kaageiland bevinden, verkregen kunnen worden.
    Onze verwachting is dat een stel intelligente heren hier niet langer dan een paar uur voor nodig hebben. Het enige wat wel eens extra tijd kan vreten zijn alle broodjes ros en ei die bij tante Kee geconsumeerd worden.
    Wij rekenen er daarom op dat iedereen tussen 15.30-16.00 weer terug kan zijn in Kaagzicht.
    Daarna is het de bedoeling naar Utrecht te vertrekken om daar te eten EN nog veel belangrijker iets zinvols te doen met de gevonden Belangrijke Objecten, die dus ook beslist niet in verkeerde handen mogen vallen.
    Daarnaast zal in de nog uit te kiezen eetgelegenheid een en ander op het programma staan. Teveel zeggen in dit stadium kan gevaarlijk zijn, immers: "Denk jij niet dat jij nu ook meer weet dan goed voor je is, jongetje?"

    De spelregels: Boeken meesjouwen mag niet (maar ja, als je alleen nog maar doet wat mag...)
    Klein tipje van de sluier: degenen die Motorboot de nachten voorafgaand aan 8 mei elke nacht mee naar bed nemen (met toestemming van hun echtgenotes natuurlijk) hebben een kleine voorsprong.

    Graag horen we wie allemaal zullen komen, dit in verband met reserveringen voor de eetgelegenheid,

    groetjes,

    Yovka en Anne Marie

Tsja, en toen regende het aanmeldingen. En iedereen mailde met iedereen (al dan niet via de lijst) over meerijden, autobranden en blustechnieken. Maar het eindresultaat was toch dat op 8 mei een man of 15 zich verzamelden bij cafe-restaurant Kaagzicht in Buitenkaag.




Aan tafel zitten met de rug naar de camera toe (van links naar rechts): Frank T., Martin, Udo, Yovka, Jeroen en Anne Marie. Aan de andere zijde (ook van links naar rechts): Paul, Gert en Specs.


Uiteraard werd, volledig volgens de Arie Roos-methode, het nodige voedsel naar binnen gewerkt voordat aan enige opdrachten gedacht kon worden. Dubbele uitsmijters kaas werden besteld, hier en daar weggewerkt met een London Tonic.
Maar alle vertragingstaktieken ten spijt, na afloop van dit schransfestijn kwamen Anne Marie en Yovka toch snel terzake.
Aan de hand van een routebeschrijving en een aantal aanknopingspunten werd de hele groep Kaageiland opgestuurd.


De Jannen onder ons werden meteen op proef gesteld want er moest gedokt worden. Of gezwommen, maar niemand van de groep voelde daar veel voor. De pontkapitein zal wel even raar opgekeken hebben naar al die roodgele mutsen, maar hij was blijkbaar in een stoicijnse bui, want zonder veel vragen werden we op het eiland afgezet, klaar voor een uitgebreid sporen-onderzoek ter plaatse.

Het hele Kaageiland bleek met het Bob Evers-virus besmet, want aanplakbiljetten met een expositie van een achternichtje van Arie Roos vonden we overal. De - schaars aanwezige - auto's bleken een BE-vriendelijk BE-nummerbord te hebben. Alle prullenbakken werden, met wisselend succes aan onderzoek onderworpen.


En toen vonden we de eerste duidelijke historische landmark.

Luisvol, want we hadden inmiddels alweer een machtige honger ontwikkeld, bestelden we de vermaarde uitsmijters van Tante Kee. Ondertussen op het terrasje gespeurd naar dikke roodharige jongens met sproeten, of misschien zelfs een middelmatig grote jongen met een geel shirt, een lange trainingsbroek en touwsandalen, herkenbaar aan een donkere hoornen bril en verward in de mond staande tanden.

Toen de tocht verder ging, vond jullie fotograaf de raarste combinaties:


Wat dachten jullie van het tandem Pa Roos samen met de beruchte juwelendief Specs Hildebrant? Wordt hier toevallig een dealtje gesloten?


De dames organisatoren hadden een behoorlijk pittige tocht uitgestippeld, getuige het klimmen over hekken, het doorsluipen van allerlei prive-domeinen en het balanceren langs waterranden. Soms waren de paden zo smal dat slechts het sluipen in een lange colonne mogelijk was.

Totdat...


... we opeens voor grote problemen stonden. De waarschijnlijk grootste Bob Eversfan aller tijden was ons voor geweest. Hij heeft, ter bescherming van het Nederlandse culturele erfgoed, simpelweg alle paddestoelhuisjes opgekocht en er een onneembare vesting van gemaakt. Hoe nu toch in de buurt van het beroemde zesde paddestoelhuisje te komen.
Snel werd overleg gepleegd.
Besloten werd dat een klein eliteteam zou proberen binnen te dringen om toch Jan en Bobs gevangenis te kunnen bewonderen. Het forceren van die 'onneembare vesting' was voor ons allen natuurlijk kaasje.
Nadat de doorgang geforceerd was, liepen de vooruitgeschoven manschappen eenvoudig over het pad, langs de waterkant naar het huisje,


waar snel enige foto-opnamen werden gemaakt. Ongeschonden bereikten onze troepen de veilige haven weer.

Eenmaal terug in veilige haven, voerde een tweede groep, bestaande uit diverse deskundigen en in het bezit van degelijke naslagwerken, een missie uit naar de achterkant van het paddestoelhuisje, waar, zoals bekend, Arie voor kinderjuffrouw speelde. In het natte weiland, met als toeschouwers een paar verbaasde koeien, werd de situatie grondig geanalyseerd en nagemeten.



Toen de beide organisatoren van deze missie arriveerden, bleek weliswaar dat we op schema lagen, maar toch diverse zeer belangrijke aanknopingspunten gemist hadden.
Dat zette aan tot activiteiten bij diverse onderzoekers. Danny zocht het, als echte Kameleon-kenner natuurlijk meteen op het water:


Bram bleef meer in buurt van de Grimbossen en verbeterde de wichelroedetechniek van mijnheer Bekker aanzienlijk:


Nadat het gehele gebied rond het beroemde zesde huisje geanalyseerd was, werd op de terugweg, met hulp van de dames organisatoren, verder gezocht naar de ontbrekende voorwerpen. Toen dat, met veel moeite, gelukt was, stormde de hele meute cafe Kaagzicht weer in, waar een gulle gever alle hens op Limburgse vlaai tracteerde en waar, onder supervisie van Gert 'Pa Roos' Huber gepuzzeld kon worden.


Tijdens het verorberen werd een gedeelte van de Grimbos-goudschat aan Pa Roos overhandigd zodat hij dat veilig in zijn kluizen kon opbergen. Bronnen beweren echter dat hem deze kostbare gouden staaf nog ontfutseld is door een gedreven collectioneur van Bob Evers-mailinglist-curiosa.

Volgende halte op deze Kaagvaartsdag was cafe-restaurant Broers in Utrecht. Op waarlijk Arie Roos-achtige wijze had de organisatie het voor mekaar gekregen dat we een complete zaal toegewezen kregen, waar we in afzondering allerlei Evers-discussies konden opzetten.



Van links naar rechts: Niek, Danny, Paul en Michiel.



Lang werd ons echter geen rust gegund. Anne Marie kondigde een groeps- en een individuele kwis aan. Voor de groepskwis werden als teamleiders Rein en Ger aangewezen. De groepskwis werd gewonnen door de groep van Ger, niet op deskundigheid, maar het zeer doortastende optreden van een van de leden:



Toen Anne Marie als kwismaster voor de individuele kwis aantrad, bereikte de spanning een hoogtepunt. Arie Roos-onwaardig, werd het voortreffelijke diner snel naar binnengewerkt om maar niets van de spanning te hoeven missen:



Slechts een persoon bleef zeer stoicijns onder deze hoog oplopende spanning:


Het laatste onderdeel van de kwis betrof het vakkundig binden van een persoon, die, op zijn beurt, dan weer moest proberen zich zo snel mogelijk van zijn boeien te ontdoen.



Onder grote hilariteit lukte het de gebonden personen zich binnen luttele seconden van de boeien te ontdoen. Hoog tijd dus voor enige regenachtige saaie winteravonden om te oefenen.

Bewondering oogstte Paul, die erin slaagde Danny behoorlijk in de problemen te brengen:



Na afloop van het diner en de kwis, trok de organisatie zich terug om de bestuitziende man in het gezelschap te bepalen en de winst te bezorgen. Gelukkig voor de organisatie werkten de behaalde puntenaantallen mee.




De winnaar van de 'eerste, enige en echte Bob Everspuzzel' werd ik natuurlijk :-)
(overigens gebiedt de eerlijkheid mij te zeggen dat mij deze kostbare wisselprijs, nog wel op eigen grondgebied, vakkundig afhandig werd gemaakt door een andere grootheid op het gebied van de Bobbologie: Yovka)

Natuurlijk werden de organisatoren, zoals de traditie dat wil, vrijgesteld van het betalen van het diner en mochten zij bovendien het luchtdrukpistool dat Gert van Willy van der Heide heeft gekregen in ontvangst nemen: